การประเมินผลการดำเนินงานป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล

การประเมินผลการดำเนินงานป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพสังกัดสำนักงานสาธารณสุขอำเภอเสนางคนิคม  จังหวัดอำนาจเจริญ 

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลการดำเนินงานป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลและศึกษาปัญหา อุปสรรคในการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ 2561 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบงานควบคุมโรคในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จำนวน 8 แห่งๆ ละ 2 คน โดยใช้แบบสอบถาม แบ่งเป็น 6 ตอน ได้แก่ ตอนที่ 1 สอบถามข้อมูลทั่วไป ตอนที่ 2, 3, 4, 5 และตอนที่ 6 สอบถามเกี่ยวกับลักษณะพื้นที่การ ปฏิบัติงาน ทรัพยากรการบริหาร ขบวนการบริหารจัดการ ข้อมูลการดำเนินงานการป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออก ปีงบประมาณ 2561 และปัญหาอุปสรรครวมทั้งข้อเสนอแนะในการ ดำเนินงานป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออก ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน พบว่า 1) พื้นที่ปฏิบัติงานมีลักษณะดังนี้ สถานบริการส่วนใหญ่รับผิดชอบหมู่บ้าน จำนวน ระหว่าง 1 –5 หมู่บ้าน คิดเป็นร้อยละ 62.5 จำนวนประชากรในเขตรับผิดชอบ ระหว่าง 3,001–4,000 คน คิดเป็นร้อยละ 50.0 ที่ตั้งของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลส่วนใหญ่ตั้งอยู่นอกเขตเทศบาล คิดเป็น ร้อยละ 87.5 อยู่ห่างจากโรงพยาบาลชุมชน ตั้งแต่ 6–10 กิโลเมตร และ 11-15 กิโลเมตร คิดเป็นร้อยละ 50.0 ทรัพยากรการบริหารด้านกำลังคน การเงิน และวัสดุอุปกรณ์ มีความเพียงพอ ร้อยละ 25.0, 6.30 และ 87.50 ตามลำดับ กระบวนการด้านบริหารจัดการด้านการวางแผน การจัดองค์กร การบริหารงานบุคคล การอำนวยการ และการควบคุม อยู่ในระดับสูง ร้อยละ 97.59, 91.25, 89.58, 98.75 และ 95.83 ตามลำดับ  2) ผลการดำเนินงานป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออก อยู่ในระดับดี ร้อยละ 62.5 และ ต้องปรับปรุง ร้อยละ 37.5  3)ปัญหาอุปสรรคการดำเนินงานป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกของเจ้าหน้าที่สาธารณสุขในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล คือ บุคลากรมีน้อยไม่เพียงพอต่อการดำเนินงาน งบประมาณไม่เพียงพอและได้รับการสนับสนุนล่าช้า ปัจจัยด้านกระบวนการบริหารจัดการ พบว่า ขาดการติดตามประเมินผลอย่างต่อเนื่อง ขาดขวัญกำลังใจในการปฏิบัติงาน ปัญหาด้านอื่นๆ พบว่า ประชาชนขาดความตระหนักในการป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออก และสภาพแวดล้อมของหมู่บ้านที่รับผิดชอบ เช่น ความสะอาด บ้านอยู่ห่างกัน

Read More

ผลของคู่หูเบาหวานต่อการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวาน

ผลของคู่หูเบาหวานต่อการควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวาน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านโป่งหิน  ตำบลโพนทอง อำเภอเสนางคนิคม จังหวัดอำนาจเจริญ ปี 2561

ผู้ป่วยเบาหวานที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น ในขณะที่ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นผู้สูงอายุ และอาศัยอยู่ตามลำพัง  หรือเป็นผู้สูงอายุดูแลกันเอง ขาดผู้ดูแล ทำให้ผู้ป่วยมีพฤติกรรมสุขภาพไม่ถูกต้องควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดไม่ได้ ส่งผลให้มีภาวะแทรกซ้อนความรุนแรงของโรคมากขึ้น ทั้งนี้ การศึกษาที่ผ่านมาพบว่าการมีผู้ดูแลจะทำให้สามารถควบคุมระดับน้ำตาลได้ดี และในบริบทของชุมชนอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) มีบทบาทในการดูแลสุขภาพประชาชน ดังนั้น การวิจัยกึ่งทดลอง ครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานก่อนและหลังมีคู่หูเบาหวาน ในประชากร ผู้ป่วยเบาหวานในเขตโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล  บ้านโป่งหิน  ที่ขาดคนดูแล และมีระดับน้ำตาลในเลือดเกิน 130 mg % ในเดือน มกราคม 2560 จำนวน 25 คน โดยการดูแลด้วยคู่หูเบาหวาน ประกอบด้วย 1) คัดเลือก อสม. เพื่อจับคู่หู ดูแลผู้ป่วยเบาหวาน 2) จัดค่ายติวเข้มแบบคู่หูเบาหวานทั้งผู้ป่วยและคู่หูในด้านพฤติกรรมสุขภาพที่เหมาะสม  3) คู่หูเบาหวานออกติดตามผู้ป่วยตามแนวทาง (สัปดาห์แรก ติดตามทุกวัน, สัปดาห์ที่ 2 ติดตามวันเว้นวัน, สัปดาห์ที่ 3-4 ติดตามสัปดาห์ละ 1 ครั้ง และสัปดาห์ที่ 5 เป็นต้นไป ติดตามเดือนละ ครั้ง) 4) จัดแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทั้ง ผู้ป่วย และ คู่หู ประเมินความก้าวหน้าทุก 2 เดือน และ 5) มอบรางวัล ให้ผู้ป่วยและคู่หู ที่มีระดับน้ำตาลในเลือด ต่ำกว่า 130 mg % ในเดือน กันยายน 2560 และมอบเกียรติบัตร เป็นบุคคลต้นแก่ผู้ป่วย เก็บข้อมูลโดยใช้แบบบันทึกข้อมูล วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ผลการศึกษา พบว่าคู่หูส่วนใหญ่ เป็น เพศหญิงร้อยละ 88 อายุระหว่าง 31-59 ปี ร้อยละ 88 จบการศึกษา ระดับชั้นมัธยมศึกษา ร้อยละ 76 อาชีพเกษตรกรรมทุกคน  ด้านกลุ่มผู้ป่วยเบาหวาน ส่วนใหญ่ เป็น เพศหญิงร้อยละ 72 อายุ 60 ปี ขึ้นไป ร้อยละ56 จบการศึกษา ระดับชั้นประถมศึกษา ร้อยละ 84 อาชีพเกษตรกรรม ร้อยละ 84 โดยก่อนการทดลองผู้ป่วยเบาหวานมีค่าเฉลี่ยระดับน้ำตาลในเลือด เท่ากับ 193 mg %  (SD  =57.41) ภายหลังได้รับการดูแลคู่หูเบาหวาน ทำให้ผู้ป่วยเบาหวานมีค่าเฉลี่ยของระดับน้ำตาลในเลือดลดลง เท่ากับ 153 mg % (SD. = 42.25) และมีผู้ป่วยที่มีค่าระดับน้ำตาลในเลือด ลดลง ร้อยละ 72 เท่าเดิม ร้อยละ 16 เพิ่มขึ้น ร้อยละ 12 และลดลงถึงระดับปกติ ร้อยละ16 สรุปได้ว่า การดูแลผู้ป่วยเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลไม่ได้โดยคู่หูเบาหวานส่งผลให้ผู้ป่วยสามารถควบคุมระดับน้ำตาลได้ดียิ่งขึ้น จึงควรนำไปขยายผลต่อในพื้นที่อื่นๆ ต่อไป

Read More

เส้นทางการกระจายยาอันตรายและยาปฏิชีวนะในร้านชำ

เส้นทางการกระจายยาอันตรายและยาปฏิชีวนะในร้านชำ และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการจำหน่ายยาอันตรายและยาปฏิขีวนะในร้านขำ ชุมชนตำบลหนองไฮ อำเภอเสนางคนิคม จังหวัดอำนาจเจริญ

สถานการณ์ปัญหาการซื้อยาทานเองของประชาชนในชุมชนตำบลหนองไฮยังคงเป็นปัญหาสำคัญ จะเห็นจากที่พบผู้ป่วยที่เกิดอาการไม่พึงประสงค์จากการใช้ยา เช่น ดื้อยา แพ้ยา แพ้ยาซ้ำ หรือการใช้ยาไม่เหมาะสมกับโรคหรือข้อห้ามใช้ และจากการสุ่มสำรวจร้านชำในพื้นที่ ปี 2560 จำนวน 40 พบว่ามีการขายยาอันตรายและยาปฏิชีวนะ จำนวน 25 ร้าน(ร้อยละ  62.5) ดังนั้น การวิจัยเชิงสำรวจครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแหล่งต้นทางการกระจายยาอันตรายและยาปฏิชีวนะในร้านชำที่พบในชุมชนในพื้นที่ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองไฮ อำเภอเสนางคนิคม จังหวัดอำนาจเจริญ กลุ่มตัวอย่างคือ ร้านชำทั้งหมดในเขตตำบลหนองไฮ จำนวน 59 ร้าน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถามโดยผู้วิจัย วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ Chi-square test  ผลการศึกษาพบว่า จำนวนร้านชำทั้งหมด 59 ร้าน พบว่า ส่วนใหญ่ไม่ขายยาอันตรายและยาปฏิชีวนะ จำนวน 37 ร้าน(ร้อยละ 62.71) จำนวนร้านชำที่ขายยาอันตรายและยาปฏิชีวนะ มีจำนวน 22 ร้าน (ร้อยละ 37.29) มีรายการยาที่ห้ามขายทั้งหมด 72 รายการ แยกประเภทยา ได้แก่ ยาอันตรายและยาปฏิชีวนะ จำนวน 58 รายการ (ร้อยละ 80.55) ยาแผนโบราณที่ห้ามขาย จำนวน 10 รายการ (ร้อยละ 13.89) ยาบรรจุเสร็จที่ห้ามขาย จำนวน 1 รายการ (ร้อยละ 1.39) ยาชุด จำนวน 1 รายการ (ร้อยละ 1.39) และอื่นๆ จำนวน 2 รายการ (ร้อยละ 2.78) โดยแรงจูงใจในการจำหน่ายมาจากความต้องการผลกำไร และความต้องการของชุมชนจำนวน 21 ร้าน (ร้อยละ 95.45) ทั้งนี้ แหล่งต้นทางการกระจายยา มาจากร้านขายยาแผนปัจจุบันเฉพาะยาบรรจุเสร็จที่ไม่ใช่ยาอันตรายหรือยาควบคุมพิเศษ จำนวน 19 ร้าน (ร้อยละ 86.36) และจากรถเร่ซึ่งซื้อมาจากร้านขายยาแผนปัจจุบันเฉพาะยาบรรจุเสร็จที่ไม่ใช่ยาอันตรายหรือยาควบคุมพิเศษ จำนวน 3 ร้าน (ร้อยละ 16.64) โดยปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการจำหน่ายยาอันตรายและยาปฏิชีวนะในร้านชำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ได้แก่ ความต้องการกำไร, ความต้องการของชุมชน ดังนั้น จึงควรมีระบบการจัดการต้นทางแหล่งกระจายโดยใช้มาตรการทางกฎหมายที่เข้มงวด และสร้างความเข้าใจต่ออันตรายของการใช้อันตรายและยาปฏิชีวนะโดยไม่ได้อยู่ภายใต้การดูแลของแพทย์และเภสัชกร

คำสำคัญ  เส้นทางการกระจายยา ยาอันตราย  ยาปฏิชีวนะ ร้านชำ

Read More

นวัตกรรม 5 ปุ่มก้นขวดนวดลดอาการมึนชาฝ่าเท้าผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2

โรงพยาบาลเสนางคนิคม มีผู้ป่วยเบาหวานที่มีอาการปวดมึนชาฝ่าเท้าและมีความต้องการยาลดอาการปวดมึนชาเท้าเพิ่มขึ้นจึงได้นำกะลาปูนนวดเท้ามาให้บริการสำหรับผู้ป่วย แต่มีข้อจำกัดที่สามารถทำได้ในวันที่มารับบริการที่คลินิกเดือนละ ๑ ครั้งซึ่งไม่เพียงพอต่อการลดอาการชา ดังนั้น จึงมีแนวคิดที่จะพัฒนานวัตกรรมนวดเท้าสำหรับผู้ป่วยที่สามารถนำไปใช้ต่อที่บ้านซึ่งประยุกต์ใช้นวัตกรรม“๕ปุ่มก้นขวดนวดเท้าผู้ป่วยเบาหวาน” ของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลฝั่งแดง อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม มาใช้แต่มีปัญหาในเรื่องความไม่แข็งแรงของนวัตกรรมดังนั้นการวิจัยกึ่งทดลอง ครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการบำบัดเท้าด้วย นวัตกรรม “๕ ปุ่มก้นขวดนวดลดอาการมึนชาฝ่าเท้าผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ ๒” ต่ออาการชาเท้าผู้ป่วยเบาหวาน ในโรงพยาบาลเสนางคนิคม อำเภอเสนางคนิคม จังหวัดอำนาจเจริญในกลุ่มผู้ป่วยเบาหวานชนิด ๒ ที่มีอาการชาเท้าจากการทดสอบด้วย Monofilament (ขนาด ๑๐ กรัม) ระดับ Moderate ที่มารับบริการระหว่างเดือนกรกฎาคม ๒๕๖๐ ถึง เดือนกุมภาพันธ์ ๒๕๖๑ รูปแบบการดำเนินงานประกอบด้วย ๑) พัฒนานวัตกรรม ๕ ปุ่มก้นขวดนวดลดอาการมึนชาฝ่าเท้า และจัดทำคู่มือการใช้งานนำไปใช้กับผู้ป่วย ๒) สาธิตการใช้นวัตกรรมและอธิบายการใช้คู่มือ ๓) มอบนวัตกรรมกลับไปบำบัดที่บ้านให้ผู้ป่วยบำบัดอาการชาเท้าโดยการเหยียบ ๕ ปุ่มก้นขวดนวดลดอาการมึนชาฝ่าเท้า ทำเช้า – เย็น ครั้งละ ๑๕ นาที ทำต่อเนื่อง ๑ เดือน โดยมี อสม.ออกสุ่มตรวจตามบ้าน ๔) นัดมาตรวจอาการชาที่เท้า โดยมีนักกายภาพบำบัดเป็นผู้ตรวจทุกสัปดาห์ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยแบบบันทึกโดยผู้วิจัย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปคอมพิวเตอร์ โดยใช้สถิติเชิงพรรณนา  ผลการศึกษา พบว่า

            กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ ๘๓.๓ มีอายุ ๕๙.๙ ปี (SD = ๑๒.๑๓) สถานะภาพสมรส ร้อยละ ๗๐ จบการศึกษาระดับประถมศึกษา ร้อยละ ๙๓.๓ ประกอบอาชีพทำไร่/ทำสวน ร้อยละ ๘๖.๗ โรคประจำตัวแทรกที่พบมากที่สุดเป็นโรคความดันโลหิตสูง ร้อยละ ๔๓.๓ ระยะเวลาที่เป็นโรคเบาหวาน = ๒๓.๑๔ ปี (SD= ๔.๘๕) , ค่าเฉลี่ยระดับน้ำตาล ๒๑๕.๒๕ mg/dL(SD= ๓๖.๑๗) ภายหลังการได้รับการดูแลด้วยนวัตกรรมทำให้ผู้ป่วยเบาหวานมีอาการมึนชาฝ่าเท้าหาย จำนวน ๑๗ คน คิดเป็นร้อยละ ๕๖.๗ อาการมึนชาฝ่าเท้าลดลง จำนวน ๑๓ คน คิดเป็นร้อยละ ๔๓.๓ ผู้ป่วยความพึงพอใจต่อการใช้นวัตกรรมภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก (= ๔.๒๓  (SD=.๖๘))

สรุปได้ว่า นวัตกรรม “๕ ปุ่มก้นขวดนวดลดอาการมึนชาฝ่าเท้าผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ ๒”สามารถลดอาการชาเท้าในผู้ป่วยเบาหวานได้ นวัตกรรมมีความแข็งแรงปลอดภัยและการเพิ่มระยะเวลาในการเหยียบบำบัดยังทำให้อาการชาเท้าลดลงมากขึ้น จึงควรนำมาใช้เป็นแนวทางการป้องกันการเกิดภาวะแทรกซ้อนที่เท้า การเกิดแผลที่เท้าให้กับผู้ป่วยเบาหวานต่อไป

Read More

ผลของการให้คำปรึกษาด้านโภชนาการรายบุคคลแบบมีส่วนร่วม ในกลุ่มผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่2 ที่มีระดับน้ำตาลอยู่ในช่วงสีแดงจากปิงปองจราจร 7 สี

ผลของการให้คำปรึกษาด้านโภชนาการรายบุคคลแบบมีส่วนร่วม

 ในกลุ่มผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่2 ที่มีระดับน้ำตาลอยู่ในช่วงสีแดงจากปิงปองจราจร 7 สี 

    ในปี 2560 มีผู้ป่วยเบาหวานที่มารับบริการที่โรงพยาบาลเสนางคนิคมที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ มีระดับน้ำตาลอยู่ในช่วงสีแดงจากปิงปองจราจร 7 สี และส่งพบนักโภชนาการเนื่องจากเป็นผู้ป่วยที่มีปัญหาในการควบคุมอาหารเป็นหลัก เพื่อให้คำปรึกษาปัญหาโภชนาการรายบุคคล จำนวน 782 ราย และมีแนวโน้มจะเพิ่มมากขึ้นในปี 2561 เนื่องจาก ตั้งแต่เดือน ตุลาคม 2560 ถึง มกราคม 2561 มีผู้ป่วยเบาหวานที่มารับบริการที่โรงพยาบาลเสนางคนิคม ที่ไม่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ มีระดับน้ำตาลอยู่ในช่วงสีแดงจากปิงปองจราจร 7 สี และส่งพบนักโภชนาการเนื่องจากเป็นผู้ป่วยที่มีปัญหาในการควบคุมอาหาร มีจำนวนมากถึง 356 ราย คิดเป็น ร้อยละ 45.52 ของปี 2560 ในระยะเวลา 4 เดือน จากที่มาและความสำคัญดังกล่าว ผู้วิจัยจึงได้คิดรูปแบบของการให้คำปรึกษาด้านโภชนาการในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มีระดับน้ำตาลอยู่ในช่วงสีแดงจากปิงปองจราจร 7 สี ในโรงพยาบาลเสนาง คนิคม ในรายที่มีปัญหาการควบคุมอาหารไม่ได้ เพื่อนำผลการศึกษามาพัฒนารูปแบบการให้คำปรึกษาด้านโภชนาการในผู้ป่วยเบาหวานที่มารับบริการในโรงพยาบาลเสนางคนิคมเพื่อให้ผู้ป่วยสามารถนำไปเป็นแนวทางปฏิบัติเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการบริโภคอาหารได้อย่างถูกต้องเพื่อชะลอภาวะแทรกซ้อนต่างๆได้

วัตถุประสงค์การวิจัย 
เพื่อศึกษาผลของการให้คำปรึกษาด้านโภชนาการรายบุคคลแบบมีส่วนร่วมในกลุ่มผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่2 ที่มีระดับน้ำตาลอยู่ในช่วงสีแดงจากปิงปองจราจร 7 สี ในโรงพยาบาลเสนางคนิคม ประชากรและ

กลุ่มตัวอย่าง

ประชากรที่ศึกษา คือผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ว่าเป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มารับ
บริการที่คลินิกเบาหวาน โรงพยาบาลเสนางคนิคม  จำนวน 86  คน สุ่มเลือกโดยมีเกณฑ์คัดเข้าและคัดออก ดังนี้

เกณฑ์คัดเข้า

1. เป็นผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยจากแพทย์ว่าเป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 2

2.  ควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ไม่ดี ที่มีระดับน้ำตาลอยู่ในช่วงสีแดงจากปิงปองจราจร 7 สี (Fasting

     blood sugar  ≥182 mg/dl)  จำนวน 2 ครั้งติดต่อกัน

3. เป็นผู้ที่มีปัญหาการควบคุมอาหาร

เกณฑ์คัดออก

1.  มีภาวะแทรกซ้อน หรือโรคที่เป็นอุปสรรคต่อการเข้าร่วมการวิจัยเช่น โรคหัวใจ โรคหลอดเลือดสมอง   โรคไตระยะ 4-5 เป็นต้น

ขั้นตอนการวิจัย

ครั้งที่ 1

1. สัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไป

2. บันทึกผลตรวจระดับน้ำตาลในเลือด (Fasting blood sugar: FBS) ก่อนการทดลอง

3. สอบถามพฤติกรรมการบริโภคอาหาร

4. ค้นหาปัญหาร่วมกับผู้ป่วย

5. ให้ความรู้เกี่ยวกับผลดีของการควบคุมอาหารและผลเสียของการไม่ควบคุมอาหาร

6. ให้คำปรึกษาและวางแผนการบริโภคอาหารที่เหมาะสมกับความต้องการของร่างกาย โดยการ 

   เสริมสร้างแรงจูงใจ ให้กำลังใจ และให้ผู้ป่วยมีส่วนร่วมในการกำหนดเป้าหมายการควบคุมด้วยตนเอง

7. บันทึกปัญหาและเป้าหมายลงในสมุดคู่มือเบาหวาน

8. ให้สื่อแผ่นพับ ตัวอย่างอาหาร/เครื่องดื่ม และใบกำหนดอาหารเพื่อ

ครั้งที่ 2

1. บันทึกผลตรวจระดับน้ำตาลในเลือด (Fasting blood sugar: FBS)

2. ติดตาม ทบทวนความรู้/สอบถามพฤติกรรมการบริโภคอาหาร ปัญหา/อุปสรรค 

3. หาแนวทางแก้ไขปัญหาร่วมกับผู้ป่วย เพื่อให้ผู้ป่วยได้มีส่วนร่วมในการ วิเคราะห์และแก้ไขปัญหา

    ด้วยตนเอง

4. ให้ผู้ป่วยฝึกวางแผนการบริโภคอาหารที่เหมาะสมจากปัญหาที่พบด้วยตนเอง 

5. กำหนดเป้าหมายการควบคุม 

ครั้งที่ 3

1. ติดตามและประเมินผลร่วมกับผู้ป่วย จากผลตรวจระดับน้ำตาลในเลือด (Fasting blood sugar: FBS) หลังการทดลอง

2. พูดคุยถึงปัญหา อุปสรรค และแนวทางการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมควบคุมอาหารแบบยั่งยืน

ผลการวิจัย 

จากการศึกษาพบว่า กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยของค่าระดับน้ำตาลในเลือด(Fasting blood sugar: FBS) ก่อนการทดลอง เท่ากับ 230.71 mg/dl หลังการทดลองมีค่าระดับน้ำตาลในเลือด(Fasting blood sugar: FBS) ลดลง เป็น 197.07 mg/dl เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างทางสถิติพบว่า หลังการทดลองมีค่าระดับน้ำตาลในเลือด(Fasting blood sugar: FBS) ลดลงกว่าก่อนการทดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 

สื่อการสอน 1

สื่อการสอน 2 

สื่อการสอน 3 

สื่อการสอน 4 

โดย นางสาวสุกัญญา  ขยันทำ  

Read More